هفته 31

دختر خوشگل و قلمبه مامان 

الان که دارم می نویسم داری دست و پاهای خوشگلت رو کش می دی و توی دل مامان وول می خوری و من رو هی بیشتر از قبل عاشق خودت می کنیبا بابایی گلت هفته پیش رفتیم سونوگرافی و روی ماه زیبات رو دیدیم...ماشالا 44 سانتی متر بودی و 1 کیلو و 800 هم وزنت بود که می تونست بیشتر باشه ولی الانم خوب بود خیلی...سر خوشگلت پر مو بود مامان جون و صورتت ماهت هم کلی گوشت و تپلی به خودش گرفته بود الهی فدای اون لپای گرد و لبای قلمبه ات بشه مامان آخه

احساس می کنم خیلی شبیه بابایی باشی...می پرستمت دخترم..هر چی بیشتر با همیم بیشتر عاشقت می شم و واسه لحظه بغل کردن و بو کردن و نوازش کردنت لحظه شماری می کنم

فکر نمی کردم بعد از بابا علیرضا تو زندگی بتونم دوباره به این شدت عاشق کسی بشم ولی حسی که الان به تو دارم غیر قابل وصفه...خدا لیاقت این حس و لیاقت مادری تو رو به من بده ایشالا که از پس این وظیفه خوب بر بیام و امانت خدا رو به بهترین وجه نگه داری کنم

این روزا شما ماشالا بزرگ شدی و منم سنگین شدم حسابی و بیرون که می رم یه کمی راه رفتن و خرید برام سخته ..چقدر خوشحالم که سیسمونیت رو کامل کردم و الان دغدغه خرید ندارم دیگه فقط برای خودم و بیمارستان خرید دارم و البته برای ورود پرنسس خوشگلم دارم کلی به خونه می رسم

با بابایی رفتیم قاب عکسای خوشگل و سرویس پذیرایی خوشگل و آینه خریدیم با روتختی و اینا برای اتاق خودمون..حالا یه پرده کلفت بنفش هم برای اتاق خودمون که تو می خوای توش بخوابی هم می خریم مامان جون

یه سری هم تزئینات خوشگل می خرم واسه خونه..دلم می خواد وقتی تو می یای همه چی عاااالی باشه..مثل عزیزترین مهمون دنیایی که می خوای روی تخم چشم ما قدم بذاری دخترک ناز مامان