8 روز تا دیدار تو

عسل مامان فقط 8 روز تا دیدار با تو مونده

تکونات کمتر شده و خدا رو شکر دردام هم منظم نیست و فکر می کنم راحت تا 16 خرداد که قراره بیای توی بغلم توی شکم مامانی بمونی

نمی دونم چرا اینجوری شدم حتی هیجان هم دیگه ندارم فقط انتظار...انتظار دیدنت

نگرانی اینکه آیا می تونم مامان خوبی باشم؟ می تونم از پس اینهمه مسئولیت بر بیام یا نه؟می تونم با عشق به همه سختی هایی که این 10 سال به خاطر فکر بهشون بچه دار نشدم مقابله کنم و خوشحال باشم تو زندگیم؟

به روز عمل و لحظه دیدنت فکر می کنم...به دردها و سختی های بعد از عمل و روزای بعدش که قراره عادت کنم به بودن یه نی نی و مامانش بودن و مدیریت کردن درد و ناراحتی و شلوغی های دورم...

در هر حال این روزا این چیزا توی مغزم می چرخه و از خدا می خوام بهم قدرت بده به بهترین وجهی از پس همه چی بر بیام