هفته 17..آغاز ماه پنجم

دختر خوشگلم امروز با بابا جونت رفتیم پیش دکتر و چک آپ کردیم. از روی شکم من فوری ضربان خوشگل و منظم و قدرتمند قلب شما رو شنید ولی هی جا به جا می شدی و دکتر مجبور می شد جای گوشیش رو عوض کنه تا قلبت رو پیدا کنه.

مامان جونت کلی زیادی وزن اضافه کرده بود توی این ماه که حالا باید از فردا با یه برنامه دقیق این افزایش وزن رو کنترل کنه تا هم جای شما اون تو راحت تر باشه و هم خودش بتونه تا آخرین روزی که شما توی شکمشی سرپا و سرحال باشه.

احتمالا این ماه می خوام دکترم رو عوض کنم و برم پیش دکتر خاله پریسا که توی بیمارستان عرفان کار می کنه..چون عرفان هم بهم نزدیک تره و هم اینجوری به بابایی فشار کمتری می یاد... حالا ببینم که چی می شه...

راستی دکترم گفت تاریخ سزارین احتمالا 22-23 خرداد می شه...من فکر می کردم نیمه خرداد به دنیا بیای خوشگلم ولی خب باید یه کمی بیشتر صبر کنم ظاهرا

اگر اینطوری بشه تولدمون با هم فقط 2 هفته فاصله پیدا می کنه خوشگل مامان 

کلی حرف دارم باهات بزنم ولی گاهی فکر می کنم به اینکه دلم می خواد از کدوم دسته مامان ها باشم؟ از اون دسته مامان ها که همه مسائل و مشکلات و تجربیات و حالات روحی شون رو به بچه هاشون می گن یا از اون مامان ها که مسائل و سختی ها و بالا پایین ها رو بین خودشون و بابا نگه می دارن و همیشه مامان قوی و بی مشکل به نظر می یان...

خودم دوست دارم بعدها که اومدی خیلی صمیمی و رفیق باشیم باهم...سه تایی منظورمه..آخه بابایی هم خیلی دوست خوبی یه...یعنی بهترین دوست برای مامانه و حتما هم برای شما دختر گلشه... از وجود چنین پدری خیلی لذت خواهی برد شاید حتی بیشتر از من بهش نزدیک بشی و صمیمی بشی ولی در عین حال هم دوست دارم ما همیشه برای تو پدر و مادر بمونیم و مسائل و مشکلات و بالا پایین هامون مال خودمون باشه...نمی دونم دخترم خلاصه باید بیای و ببینیم ما چطور پدر و مادری می شیم برات...امیدوارم لیاقتت رو داشته باشیم.